Stad van migranten in de zeventiende eeuw

Een ongekende vluchtelingencrisis stond aan de wieg van het 17e-eeuwse Amsterdam. Duizenden migranten vonden vanaf eind 16e eeuw hun weg naar de stad, op de vlucht voor oorlog, geloofsvervolging of armoede. In deze lezing verkennen we de diverse stromen nieuwkomers: tienduizenden Vlaamse ambachtslieden en Hugenoten tot honderdduizenden Duitse en Scandinavische zeelieden en dienstmeisjes die werkten in zeevaart- en dienstensector. Erika Kuijpers belicht zowel successen als schaduwkanten. Migranten droegen met hun kennis en vakmanschap, hun sociale netwerken en hun arbeid bij aan de groei van de economie, maar zorgden ook voor toenemende sociale ongelijkheid en armoede doordat velen van hen laagbetaald en los-vast werk deden. De stad ontwikkelde daarom een uitgebreid stelsel van armen- en wezenzorg, mede om het noodzakelijke arbeidsreservoir in stand te houden. Het stadsbestuur erkende dat immigratie van levensbelang was voor de stad. De flexibiliteit van de arbeidsmarkt was wellicht wel het echte geheim van de Nederlandse ‘Gouden Eeuw’.

Organisatie: afdeling Oost